Αρχική  
06.12.16
Επιλογές
Αρχική
Επικοινωνία
Διάφορα
Ένωση Πηνειωτών Αττικής
Σύνδεσμος Επιστημόνων Νομού Ηλείας (ΣΕΠΗ)
Πηνεία
Δήμοι Ηλείας
Φορείς Εσωτερικού
Φορείς Εξωτερικού
Επαγγελματικός Οδηγός
Σύνδεσμοι (Links)
Αναζήτηση
Η άποψή σας
Συμφωνείτε με την προσφυγή της Ελλάδας στο "Διεθνές Νομισματικό Ταμείο"?
 
Who's Online
Εορτολόγιο
Τρίτη
6
Δεκεμβρίου
Νικολάου επισκόπου Μύρων της Λυκίας του θαυματουργού
Σύνδεση





Ξεχάσατε τον κωδικό σας;
Δεν έχετε λογαριασμό; Εγγραφή
ΗΛΕΙΑΚΟ ΒΗΜΑ 1976-1996
Γράφει ο/η Βασίλης Πολυζωγόπουλος   
19.11.16
 
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ 1914-2015
Γράφει ο/η ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ   
19.11.16
 
ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ (ΛΙΤΣΑ) ΦΙΛΙΑ ΔΑΜΟΥΛΗ
Γράφει ο/η Βασίλης Πολυζωγόπουλος   
09.11.16

ΑΝΩΤΕΡΑΣ  ΣΧΟΛΗΣ  ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΕΩΣ  ΑΓΙΟΥ  ΝΙΚΟΛΑΟΥ  ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ, ( ΑΘΗΝΑΣ ).

 

           ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 2016-2017

 

17 Νοεμβρίου 2016, Πέμπτη 6 - 7.30 μ.μ.

 

Θέμα: " Ρωμιοσύνη και Ιωάννης  Μ.  Χατζηφώτης "

 

Ομιλήτρια: Ευαγγελία Φίλια-Δαμουλή:  Φιλόλογος, Δρ. Ιονίου Πανεπιστημίου, Συγγραφέας.

 
ΓΑΜΟΣ ΝΑΤΑΣΑΣ - ΦΩΤΗ
Γράφει ο/η Νατάσσα Βαφειάδου   
04.11.16

Νατάσσα Βαφειάδου

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

«Εμείς οι παραμυθάδες που πιστεύουμε στις όμορφες ιστορίες, αισθανόμαστε πως δεν είναι αργά για να δημιουργήσουμε μια καινούρια και απόλυτη ουτοπία όπου η αγάπη θα είναι πραγματικότητα και η ευτυχία αλήθεια»…
 
Με αυτά τα γραφόμενα ο Φώτης και η Νατάσα, η Νατάσα Χριστοπούλου και ο Φώτης Μέξιας, οι «δικοί μας» παραμυθάδες, ενώθηκαν το περασμένο Σάββατο με τα δεσμά του γάμου, στην Αυγή Πηνείας στην Αμαλιάδα.
 


Η Νατάσα, του Τάκη Χριστόπουλου και της Ελένης Σκάβδη, του «Μικρού Παρατηρητή» που «εκδίδαμε» στα δέκα μας, με συντακτική ομάδα την ίδια, εμένα και τον Θάνο, χρησιμοποιώντας το φωτοτυπικό των τότε γραφείων του «ΠτΘ», η Νατάσα του 9ου Δημοτικού και των ολονυχτιών στην Αντιγόνου, η Νατάσα του κανονικού «ΠτΘ» και των «Μαγισσών Εικόνων» της, έκανε πραγματικότητα το πρώτο μεγάλο βήμα της για την απόλυτη ουτοπία, αυτή της αγάπης και της ευτυχίας, με εκλεκτό και άξιο συνοδοιπόρο τον Φώτη.
 


Οι «παραμυθάδες» μας ανέβηκαν μαζί τα σκαλιά της εκκλησίας του Αγίου Χαραλάμπους, όπου και αντάλλαξαν όρκους αιώνιας πίστης, παρουσία του Τάκη και της Ελένης, των γονέων του Φώτη, Γιώργου και Ευαγγελίας Μέξια, συγγενών και φίλων, μεταξύ των οποίων και οι παιδικοί, Κομοτηναίοι φίλοι της Νατάσας Γιάννης Σπαθής και Ειρήνη Γεωργίου, με τους οποίους μοιράστηκαν την ουτοπία τους.
 


Με κουμπάρους τον γεωπόνο, συγγραφέα και συνεργάτη μας Τάκη Λαϊνά και την Χριστίνα Ορφανού, οι οποίοι περίμεναν υπομονετικά τη νύφη, όντας στο πλευρό του γαμπρού, να καταφθάσει στην εκκλησία, όπως και έγινε συνοδεία παραδοσιακών οργάνων που κράτησαν και μετά το τέλος του μυστηρίου, μετατρέποντας τον αύλειο χώρο του Ναού σε αυτοσχέδιο χοροστάσι.
 


Ένας χορός που ξεκίνησε μέρες πριν, όπως ορίζει η παράδοση και η ευτυχία, και κράτησε έως και τα ξημερώματα της Κυριακής, στο κέντρο “Tzami Village” όπου πραγματοποιήθηκε το γλέντι του γάμου… ως άλλωστε οφείλει ο καθείς που κάνει πραγματικότητα τη δική του ουτοπία, όπως η Νατάσα και ο Φώτης.
 
Άλλωστε η ουτοπία σε κάνει πάντα να προχωράς.
 
Καλορίζικοι και ευτυχισμένοι,
με την ευχή να γράψετε, την πιο όμορφη ιστορία αγάπης και ευτυχίας!!!
 
Τάκη, Ελένη, Γιώργο, Ευαγγελία να σας ζήσουν!
 
Στους κουμπάρους πάντα άξιοι!

 

Τελευταία ανανέωση ( 04.11.16 )
Διαβάστε περισσότερα...
 
Εκδήλωση Γαλλοφωνίας
Γράφει ο/η ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΙΛΙΑΣ   
31.10.16

Αγαπητές  φίλες και  αγαπητοί φίλοι ,γειά σας !

Για την ενημέρωσή σας,σάς στέλνω την πρόσκληση και το πρόγραμμα εκδήλωσης για την Γαλλοφωνία που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα την επόμενη Παρασκευή 4 Νοεμβρίου στις 7 .μ.μ. στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών ( Σίνα ) και στην οποία θα έχω την ευκαιρία  να αναφερθώ στην εκδοτική σειρά ''Γαλλόφωνη Λογοτεχνία '' της οποίας είμαι  επιστημονικός υπεύθυνος.

Θα χαρώ να δω εκεί όσες και όσους θα είναι τότε  στην Αθήνα και θα παρακαλέσω όποιους  και όποιες θέλουν και μπορούν ,να ενημερώσουν γνωστούς τους για την εκδήλωση.

Ευχαριστώ πολύ !

 

Δημήτρης  Φίλιας

Διαβάστε περισσότερα...
 
Η ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ ΤΙΜΑ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΚΡΗ
Γράφει ο/η ΗΛΙΑΣ ΣΤΑΜΕΛΟΣ   
20.10.16
Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ ΗΛΙΑΣ ΣΤΑΜΕΛΟΣ


Τελευταία ανανέωση ( 20.10.16 )
 
ΤΟ ΓΛΩΣΣΙΚΟ ΙΔΙΩΜΑ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΩΝ
Γράφει ο/η ΖΩΗΣ ΜΠΕΝΑΡΔΟΣ   
14.10.16
Διαβάστε περισσότερα...
 
ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΟΥ
Γράφει ο/η ΧΡΥΣΑΝΘΟΥΛΑ ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΥ   
14.10.16

Το χαμόγελό σου

“Το χαμόγελό σου” όλοι λένε
τόσο όμορφο και ζεστό
κι οι καρδιές μας τώρα κλαίνε
που δεν είσαι πια εδώ.

Η αγκαλιά σου, τόσο μεγάλη
τόσο ζεστή και δυνατή
σαν αυτήν δεν έχει άλλη
είναι μία η πατρική.

Σαν ακούω τη φωνή σου
γλύκα, αγάπη, ζεστασιά,
κι ας μην είμαι πια μαζί σου,
μου ζεσταίνουν την καρδιά.

Όσο ο πόνος κι αν πληγώνει
την καρδιά και την ψυχή
ξέρω πως δεν είμαι μόνη
πάντα είμαστε μαζί.

8/10/2016
Χ.Π.
Αφιερωμένο στον πατέρα μου 
<3

 
ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ
Γράφει ο/η ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ   
12.10.16
Τελευταία ανανέωση ( 12.10.16 )
Διαβάστε περισσότερα...
 
ΜΟΙΡΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ (ΑΡΧΗ)
Γράφει ο/η ΑΝΔΡΕΑΣ Κ.   
03.09.16

Μοιρολόι

για το μικρό Παναγιώτη

 

Άσε με γιε μου να μιλώ

άσε με να μυριολογώ

να σου μιλώ όπως παλιά

σαν σε κρατούσα αγκαλιά,

κι αυτήνε τη στερνή φορά

στο πλάï σου να ‘μαι κοντά.

 

 

Άσε να είμαι εδώ να είμαι εδώ

στον πιο μικρό μου τώρα γιο

και να ποτίζω το μικρό μου γιασεμί

του κήπου μου το πιο μικρό ανθί

με ό,τι μ’ έχει μείνει μέσα στο κορμί

με ό,τι μ’ έχει μείνει μέσα στη ψυχή.

 

Για μια ακόμη μια φορά

-ποιος ξέρει αν σε δω ξανά-

θέλω να είμαι εδώ να σε κοιτώ,

και να μιλώ και να μιλώ και να μιλώ…

Μια μάνα είμαι μαύρη μοναχή,

κι απ΄ όλες τις φτωχές η πιο φτωχή

 

Είν’ η ζωή καμιά φορά λίγο πικρή

σε μας ήταν και κάπως βιαστική

μα δεν πειράζει γιε μου και καμάρι μου

έχει ο Θεός και θα βρεθούμε πάλι παλικάρι μου

 

Άσε μ’ ακόμη να θυμάμαι τις φορές

που ήσουν μεσ’ στις χάρες μέσα στις χαρές

κάθε πρωί ένα μικρό παιδί

 και μου γελούσες

μέσα στη χούφτα ένα πουλί

 και κελαηδούσες ˙

κι εγώ χαιρόμουν με κρυφή χαρά

κι έκανα προσευχή να’ σαι καλά.

 

 

 

Ήσουν ο πιο μικρός

και ήσουνα ο πιο καλός!

Ήσουνα ο πιο μικρός

και ήσουνα ο πιο γλυκός!

ο πιο μικρός μου ήσουν γιος

κι ήσουν ο ίδιος μου εαυτός.

 

Μη μου θυμώνεις τώρα αν μιλώ

τα δάκρυα αν τρέχουν σα νερό ˙

θα προσπαθήσω, είχα πει

να είμαι μέσα στη σιωπή…

μα ποιος μπορεί μικρό μου ανθί

ποιος την μπορεί την ώρα αυτή;!

 

Στέκω σε βλέπω σε κοιτώ

το χέρι σου μέσα στα χέρια μου κρατώ

και προσπαθώ με το δικό μου το μυαλό 

να βρω ένα λόγο να σου πω ˙

μα μέσα στη σιωπή αυτή

μόνο γιατί, μόνο γιατί:

 

γιατί στις πέντε το πρωί

στην πιο καλή κι ωραία εποχή;

γιατί στις πέντε το πρωί

του πήραν αίμα και ψυχή;

γιατί στις πέντε το πρωί

να φύγει και να πάει να κοιμηθεί;

 

Γυρνάει η σκέψη μου στο πουθενά

ρωτάω πότε θα σε δω ξανά,

μια ησυχάζω και μία πάω εντατική

ψάχνω από κάπου να πιαστώ εδώ ή εκεί ˙

μια μαύρη μάνα

που δεν έχει τόπο να σταθεί

σαν μια ζητιάνα

που ζητάει να βοηθηθεί.

 

 

 

 

 

Συμπάθα με παιδάκι μου καλό

έχει θολώσει δίχως άλλο το μυαλό ˙

είμαι εδώ; στη γη πατώ;

δεν ξέρω πια, τι να σκεφτώ ˙

σαν το ποτάμι που κατέβασε νερό

κι απ’ άκρη σ’ άκρη είναι θολό

έτσι κι εγώ έτσι κι εγώ.

 

-Γιατί ρωτάει η πιο μικρή

η πιο μικρή του αδερφή

γιατί στο δρόμο δεν ακούμε πια

το βήμα του να περπατά;

γιατί ο δικός μου αδελφός

να είναι αυτός ο πιο καλός;

 

Ήρθαν οι φίλοι ήρθαν κι οι γνωστοί

δυο φανταράκια μέσα στο χακί

όλοι οι φίλοι και όλοι οι γνωστοί

έχουνε γιε μου όλοι μαζευτεί ˙

άνοιξ’ τα μάτια γιε μου να τους δεις

άνοιξ΄ τα χείλη κάτι να τους πεις.

 

Άνοιξ’τα μάτια γιέ μου

να σε δω και να με δεις

άνοιξε τα μάτια γιέ μου

να χαρώ και να χαρείς…

 

Καινούργιο δρόμο μ’ άνοιξες θαρρώ

και θα διαβώ, θα τον διαβώ ˙

με νοιάζει όμως που δε μου μιλάς

με νοιάζει μόνο που δε με ρωτάς ˙

δε με ρωτάς ψυχή μου αν μπορώ

αυτόν τον δρόμο τον ανήφορο…

 

 

 

 

 

Γιε μου καλέ, γιε μου χρυσέ

για πες μου πέστο και σε με

πες μου αν έστω μια φορά

σου στέρησα κάποια χαρά;

μήπως δε σού’ δωσα το χάδι το φιλί

μήπως δε σού’ δωσα της μάνας την ευχή;

 

Για σένα τα χωράφια ήταν και η σοδειά

για σένα κάθε κόπος ήταν και χαρά.

Το μέλι και το γάλα ήτανε για σε

γιε μου καλέ γιε μου χρυσέ

και η ευχή μου

να’ ναι ο δρόμος σου ανοικτός

και ο ουρανός σου καταγάλανος…

 

Κι εσύ, σαν το παιδί που μόλις πρωτοπερπατεί

που θέλει τα παιχνίδια μόνο του να βρει

μ’ αφήνεις τώρα μόνη μοναχή.

Κι εσύ, που το   ‘ ξερες απ’ την αρχή

τα σχέδια τα νέα τώρα δε μου λες

δεν ήρθες σπίτι ούτε χθες ούτε προχθές.

 

Είχες περάσει στο χαρτί

την τύχη σου απ’ την αρχή γραφτή

και πρόσεχες να μην το πείς

κανείς μη στενοχωρηθεί κανείς

το φύλαγες μέσ’ στην αθώα σου ψυχή

‘’θα φύγω μάνα’’ είχες πει…

 

Κι έτσι μια κονταυγή μεμιάς

σταμάτησαν οι χτύποι της καρδιάς

σταμάτησε κάθε ανάσα και πνοή

σταμάτησε και η ζωή ˙

πέταξε πάνω απ’ τις κορφές σαν το πουλί

η πιο αθώα η ψυχή η πιο καλή.

 

 

 

 

 

Τώρα το σπίτι άδειο κι ορφανό

κι εγώ μονάχη μου να κλαίω να θρηνώ

να κλαίω να μιλώ και να παραμιλώ.

Το μαξιλάρι σου κρατώ σφιχτά

μου λέει πως δε θα ξανάρθεις πια

το μαξιλάρι σου έχω πλέον συντροφιά.

 

Τώρα το σπίτι άδειο κι ορφανό

κι εσύ μεσ’ στο λευκό πουκάμισο ˙

κοιτώ και βλέπω τα ματάκια σου κλειστά

κοιτώ και βλέπω δυο χειλάκια σφαλιστά

δε μου μιλάς δε με κοιτάς

δε λες για πού ‘τοιμάστηκες να πας.

 

Αχ όχι δε θέλω, δε θέλω να κοιτώ…

όχι δε θέλω να το βλέπω – όχι αυτό:

το πρόσωπο το χαρωπό το γελαστό

δε θέλω τώρα να το βλέπω ανέκφραστο ˙

αφήστε με να φύγω και να βρω

απαντοχή

αφήστε με να έχω τη δική μου

λογική.

 

Αφήστε με να φύγω και να μην κοιτώ

το στοματάκι του τ’ αμίλητο

το σώμα του τ’ ασάλευτο

δε θέλω δε μπορώ να τα κοιτώ ˙

κάλλιο να βρω έναν τόπο να κρυφτώ

να βρω έναν τόπο να ‘χει μόνο ουρανό

να βλέπω μόνο τ’ άστρα

και το φεγγαράκι μου το φωτεινό.

 

Αντρέας Κ.

 

 

 

Στη μνήμη

του μικρού Παναγιώτη

που έφυγε νωρίς

01/09/2015

Τελευταία ανανέωση ( 17.10.16 )
 
<< Αρχική < Προηγ. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμ. > Τελευταία >>

Αποτελέσματα 1 - 10 από 502