Αρχική arrow Σύνδεσμος Επιστημόνων Νομού Ηλείας (ΣΕΠΗ) arrow ΜΑΝΙΑΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ  
21.09.17
Επιλογές
Αρχική
Επικοινωνία
Διάφορα
Ένωση Πηνειωτών Αττικής
Σύνδεσμος Επιστημόνων Νομού Ηλείας (ΣΕΠΗ)
Πηνεία
Δήμοι Ηλείας
Φορείς Εσωτερικού
Φορείς Εξωτερικού
Επαγγελματικός Οδηγός
Σύνδεσμοι (Links)
Αναζήτηση
Η άποψή σας
Συμφωνείτε με την προσφυγή της Ελλάδας στο "Διεθνές Νομισματικό Ταμείο"?
 
Εορτολόγιο
Πέμπτη
21
Σεπτεμβρίου
Απόδοσις υψώσεως Τιμίου Σταυρού, Κοδράτου αποστόλου, Ιωνά προφήτου
ΜΑΝΙΑΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Εκτύπωση E-mail
Γράφει ο/η Βασίλης Πολυζωγόπουλος   
01.01.16

«Η θύελλα! Ας έρθει!» Αυτό φωνάζει

ο περήφανος, ο αντάρτης

Άλμπατρος που τριγυρνώντας

στ’ οργισμένο κύμα ανάμεσα

και στο μαύρο αστροπελέκι

για τη νίκη προμηνά:

«Ω θύελλα! Ξέσπασε πια!»

 

Οκτώβρης 1917. Η εξέγερση πλανιέται στην ατμόσφαιρα. Η εποχή της μεγάλης ανατροπής έφτασε. Το ηρωικό προλεταριάτο της Ρωσίας, σε συμμαχία με την αγροτιά, υπό την καθοδήγηση του Κόμματος των Μπολσεβίκων με επικεφαλής τον Λένιν, συντρίβει το αστικοτσιφλικάδικο καθεστώς και ανοίγει τον δρόμο για το πέρασμα από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό.

Η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, ως το μεγαλύτερο γεγονός στον 20ό αιώνα, εγκαινίασε μια νέα εποχή όχι μόνο στον τομέα της πολιτικής και της οικονομίας, αλλά και στον τομέα του πολιτισμού. H πολιτιστική επανάσταση, ως αναπόσπαστο στοιχείο της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, έδωσε τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να γνωρίσουν τις κατακτήσεις του ανθρώπινου πολιτισμού και να συμμετέχουν στην πολιτιστική ζωή. H ριζική εξάλειψη της τραγικής κληρονομιάς του αναλφαβητισμού μαζί με την άνοδο του γενικού επιπέδου μόρφωσης αποτελούν κάτι το πρωτόγνωρο στην πνευματική εξέλιξη της ανθρωπότητας.

Το βιβλίο αυτό είναι το πρώτο μιας σειράς που πραγματεύεται το ζήτημα της σοβιετικής πρωτοπορίας στον τομέα της κουλτούρας και είναι το μοναδικό στην Ελλάδα που εμβαθύνει στον σχηματισμό και στην ανάπτυξη της σοβιετικής ποίησης από την προεπαναστατική στη μετεπαναστατική περίοδο και συγκεκριμένα μέχρι και τα χρόνια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι πρωταγωνιστές, τα κινήματα, η διαπάλη καθώς και άγνωστες πτυχές της ποιητικής δημιουργίας ιστορούνται μέσα από ένα ταξίδι σε εκείνη την εποχή που η Ιστορία θα διατηρήσει ακέραια την εικόνα της. Επίσης, για την ανάδειξη του θέματος χρησιμοποιήθηκαν μεταφράσεις σοβιετικών ποιημάτων που ανακαλύφθηκαν έπειτα από έρευνα στις ελληνικές κομμουνιστικές, αριστερές και προοδευτικές πολιτιστικές εκδόσεις.

 

 

 

 

 

 

Κρατώντας το βιβλίο του Παναγιώτη Μανιάτη στα χέρια μου τον συνάντησα να πούμε δυό λόγια γι’αυτό.

Παναγιώτη πως άρχισες να ασχολείσαι με την σοβιετική ποίηση ;

Γράφω ποίηση οπότε πέρα από την αναζήτηση θεμάτων από την ίδια τη ζωή φροντίζω να είμαι καταρτισμένος τόσο θεωρητικά όσο και τεχνικά. Έτσι έπεσα επάνω στη σοβιετική ποίηση.

Πώς ξεκίνησε η σκέψη να γραφτεί το βιβλίο ;

Υπάρχει ένα σοβαρότατο έλλειμμα στην ελληνική βιβλιογραφία πάνω στο ζήτημα της σοβιετικής πρωτοπορίας. Μιας και ασχολούμαι χρόνια με αυτό το θέμα αισθάνθηκα ότι ήρθε ο καιρός να το μοιραστώ και μ’ άλλους. Ήδη ετοιμάζεται το επόμενο βιβλίο.

  Ποιό θεωρείς ως το ξεχωριστό σημείο του βιβλίου;

Δεν νομίζω ότι υπάρχει ξεχωριστό σημείο με την έννοια που το λες. Σίγουρα βέβαια έχω αναδείξει την προλεταριακή τάση στην ποίηση της προεπαναστατικής περιόδου όπως και αναλύσει λεπτά σημεία της ζωής του Μαγιακόφσκι αλλά νομίζω ότι το βιβλίο αποτελεί μια ολότητα που αποτυπώνει το προτσές της ποιητικής δημιουργίας στην ΕΣΣΔ.

Ποιά περίοδος είναι η σημαντικότερη κατά τη  γνώμη σου ;

Η κάθε περίοδος έχει τα χαρακτηριστικά της. Από τα τίμια και συγκινητικά χρόνια πριν την επανάσταση σ’ αυτά των χρόνων της φωτιάς και της ανελέητης πάλης του παλιού με το καινούργιο ως και της θρυλικής νίκης ενάντια στο ναζισμό όλα τα ποιήματα έχουν μια ιστορία.

 Ποιός είναι ο αγαπημένος σου ποιητής εκείνης της περιόδου ;

Δεν έχω κάποιον συγκεκριμένο. Προσπαθώ να παίρνω τα καλύτερα στοιχεία απ’ τον καθένα.    

Ποιός στίχος σε εκφράζει περισσότερο ;

Αυτός που θα γραφτεί για την επόμενη έφοδο στον ουρανό.

Είναι ο Μαγιακόφσκι ο μεγαλύτερος ποιητής της σοβιετικής περιόδου;

Εξαρτάται από τα κριτήρια που βάζεις. Δεν ξέρω αν μπορώ να πω ότι ήταν ο μεγαλύτερος ποιητής της σοβιετικής περιόδου, το σίγουρο είναι ότι ήταν ο ποιητής της Επανάστασης και γι’ αυτό του αφιερώνω ειδικό κεφάλαιο.

Πότε νομίζεις ότι «τελείωσε» η επαναστατική ποίηση ;

Τουλάχιστον για την περίοδο που εξετάζω δε νομίζω ότι τελείωσε η επαναστατική ποίηση. Αναμφίβολα ο καθένας έχει κάποια αισθητικά γούστα ή και γραμμή που θα ήθελε να υλοποιείται αλλά πιστεύω ότι στην προσέγγισή μας θα πρέπει να ενσωματώσουμε και τα όποια λάθη αντικειμενικά θα προκύψουν από την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας. Τα επαναστατικά περιεχομενικά στοιχεία απεμπολήθηκαν τις επόμενες δεκαετίες.

Κατά πόσο πιστεύεις ότι η στρατευμένη τέχνη μπορεί να εκφράσει το σύνολο των ανθρώπινων συναισθημάτων ;

Είμαι υποστηρικτής της κομμουνιστικής στρατευμένης τέχνης. Μόνο η θεωρία και πρακτική του μαρξισμού-λενινισμού απελευθερώνει τον άνθρωπο και δίνει στον καλλιτέχνη τη δυνατότητα να πρωτοπορήσει. Για να γίνει όμως αυτό το σύνθημα πραγματικότητα θα πρέπει να αποκρούσουμε τη στρέβλωση της υπηρεσιακής χρήσης της τέχνης που διακατέχει ορισμένους στον κύκλο μας. Από την άλλη τα φιλελεύθερα τυπάκια τα αφήνω στη μιζέρια τους και τα πιο ξιπασμένα από αυτά στην αγκαλιά των πατρόνων τους.

Ποιά ήταν η άποψη του Λένιν για την ποίηση της περιόδου;

Ο Λένιν δεν ασχολήθηκε συστηματικά με ζητήματα τέχνης. Το γούστο του πάντως ήταν «κλασσικό» αφήνοντας όμως παράθυρο για νέες τάσεις μιας και αναγνώριζε ότι οι νέες γενιές θα φτιάξουν τη δική τους κουλτούρα την οποία αυτός ως «μεγαλύτερος» δεν μπορούσε να κατανοήσει. Με βάση αυτή την οπτική δεν του άρεσε ο φουτουρισμός όπως και ο Μαγιακόφσκι ανεξάρτητα από το αν εκθείασε το ποίημα οι «Παρασυνεδριαζόμενοι» που καυτηρίαζε τη γραφειοκρατία με τις ατέρμονες συνεδριάσεις της. Είχε όμως θετική συμβολή, ο Λένιν, στο ζήτημα της προγενέστερης κουλτούρας καθώς τόνισε την ανάπτυξη των καλύτερων παραδόσεών της σε αντίθεση με τους επαναστάτες καλλιτέχνες της εποχής που αρνούνταν την προηγούμενη παράδοση.

Ποιά ήταν η συμβολή της ποίησης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ;

Από τις πρώτες μέρες του πολέμου οι ποιητές κάλεσαν στα όπλα, ενώ αρχικά στη λαϊκή δημιουργία χρησιμοποιήθηκαν παραδοσιακά είδη όπως κατάρες, αναθεματισμοί, μοιρολόγια. Η δημοσιογραφία, το ρεπορτάζ, τα λαϊκά τραγούδια, οι μπαλάντες και τα πολεμικά ποιήματα ανύψωναν το ηθικό ενώ πάνω απ’ το ένα τρίτο των μελών της Ένωσης Συγγραφέων κατατάχθηκαν σε ενεργητική υπηρεσία και περίπου 300 πέθαναν στη μάχη ή στα νοσοκομεία.

Λίγα λόγια για τον Παναγιώτη Μανιάτη  

maniaths-bw-21Ο Παναγιώτης Μανιάτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1986. Γράφει ποίηση και ασχολείται με τη μετάφραση κειμένων πρωτοποριακών καλλιτεχνικών κινημάτων. Έχει πραγματοποιήσει σεμινάρια για τον σοβιετικό και τον μοντερνιστικό κινηματογράφο και έχει δώσει διαλέξεις σε μια σειρά εργατικών χώρων. Σε εξέλιξη βρίσκεται και το φωτογραφικό του project «Αναζητώντας τον Σοσιαλισμό» με υλικό από τις περιηγήσεις του σε χώρες όπως Ρωσία, Γερμανία, Κίνα, Βιετνάμ, Λάος, Καμπότζη, Αλβανία, Γιουγκοσλαβία ενώ συμμετείχε, ως μέλος του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας, στην Πρωτομαγιάτικη μπριγάδα αλληλεγγύης για την Κούβα το 2013.Από τον Ιανουάριο του 2011 διατηρεί το ιστολόγιο mauroflight .

 

 

Πού μπορείτε να αγοράσετε το βιβλίο : Σε όλα τα βιβλιοπωλεία. Κεντρική διάθεση: Εκδόσεις Δίαυλος, Μαυρομιχάλη 72-74, Εξάρχεια, Δευτέρα έως Παρασκευή, τηλ.: 210-3631169, 210-3625315

από την Redflecteur

 
< Προηγ.   Επόμ. >